अधूरे स्वप्न ✍

“कुठेतरी ती सांज तुझी आणि माझी वाट पहात असेलच ना !! तो खळखळ आवाज करणारा समुद्र !! त्याच्या त्या लाटा आजही तुझ्या आणि माझ्या येण्याची वाट पाहत असतीलच ना !! तो मावळतीकडे जाणारा सूर्य कदाचित उद्या मला एकटा पाहून कित्येक प्रश्न विचारेल !! त्याला मी काय उत्तर द्यावं!! हे तरी सांगून जा !! ज्या वळणावरती आपण रोज भेटायचो तिथे मी एकटाच कित्येक दिवस तुझी वाट पाहत बसलो तर त्या वाटेवरचे ते पारिजातक माझ्यावरच रुसून बसेल ना!! मग आयुष्यभर साथ देण्याच वचनं दिलेली तू मला एकांताच्या या काळया रात्रीत का सोडून जावीस !! सांग ना ??” त्या अबोल सायलीकडे पाहून कित्येक वेळ सोहम एकटाच बोलत होता. आपल्या मनातलं सारं काही तिला सांगत होता.
सायली एकटक फक्त त्याच्याकडेच पाहतच होती. कित्येक वेळ शांत होती. सोहम फक्त तिला बोलतं करण्याचा प्रयत्न करतं होता.
“सायली हा तुझा अबोला मला खरंच खूप त्रास देतोय !! बोल काहीतरी !! शेवटचं एकदा मनातलं सगळं सांगून टाक मला !! कदाचित तुझ्या या बोलण्याने माझ हे हृदय तू नसताना रडणार तरी नाही!! ”
“मला खरंच कळतं नाहीये रे सोहम मी काय बोलावं !! तुझ्या असण्याने मला पूर्णत्व आहे !! माझ्या कित्येक भावना तुझ्याशीच बोलतात रे !! पण माझ्या सोबत कदाचित तुझ्याही आयुष्याला काही अर्थ नसेल !! तुला अजुन खूप काही करायचं आहे !! मला त्यात गुंतवू नकोस एवढंच सांगेन मी तुला !! ” सायली डोळ्यातले अश्रू पुसत बोलू लागली.
“पण का ?? कालपर्यंत आयुष्यभर सोबत राहायचं वचन देणारे आपण आज काय झालं की वेगळं व्हावं ??” सोहम कित्येक मनातले भाव शब्दात आणत होता.
” मी नाही सांगू शकत तुला सोहम !! पण कदाचित आपण वेगळं होण चांगलं !! कदाचित मलाही !! आणि तुलाही !! माझ्या या आयुष्याची कथाच वेगळी आहे !! नियती कदाचित माझ्याशी कित्येक डाव मांडून बसली आहे !! मी यात गुरफटून गेले !! आणि कदाचित यातून कधी बाहेर पडेल असे वाटत नाही !! ” सायली सोहमचा हात हातात घेत म्हणाली.
“मला हेच कळतं नाही!! प्रत्येक गोष्ट आपण एकमेकांना सांगणारे आज अस काय झालं की तू काहीतरी माझ्यापासून लपवते आहेस !!” सोहम.
“काही गोष्टी आपल्या सोबतच गेल्या तर बरं असतं सोहम !! त्याने समोरच्या व्यक्तीला त्रास कमी होतो !!” सायली सोहमच्या डोळ्यात पहात म्हणाली.
“पण तू सोडून जाते आहेस यापेक्षा मोठा त्रास कोणता असेल मला !!!सायली आयुष्यभर हे मन मला खात राहील !!” सोहम डोळ्यातले अश्रू पुसुत म्हणाला.
“मला विसरून जा सोहम !! एवढंच म्हणेल मी !! माझ्या नसण्याने या हृदयाला तू उगाच त्रास नकोस करून घेऊ !! ”
“इतकं सोपं असतं ते ??”
“कदाचित इतकं अवघडही नसेल सोहम !!”
“तू विसरून जाशील मला ??”
“हो !!” सायली सोहमच्या नजरेस चुकवून म्हणाली.
“आपण ज्याला सर्वस्व मानलं !! ज्याला आपण आपलं हृदय दिलं !! त्याला इतकं सोप असतं विसरण ??” सोहम स्वत:ला सावरत म्हणाला.
“मनाला समजवाव लागतं !! ते कदाचित हट्ट करत पण त्याला शांत करावं लागतं !! या मनाचं तरी किती ऐकावं आपण !! ” सायली सोहम पासून लांब जात म्हणाली.
“कदाचित सायली तुझा निर्णय झालाय !! तू फक्त सांगायला आलीस ना??”
“हो !! मला यापुढे कधीही शोधण्याचा प्रयत्न करू नकोस !! कारण मी तुला सापडणार नाही !! शोधायचं असेल तर त्या चांदण्यात शोध मी तिथेच असेल तुझ्यावर प्रेम करतं !! ” सायली आकाशाकडे पाहत म्हणाली.
“हे बघ तू काय म्हणतेय मला काही कळत नाही !! पण मला वाटतं तू जावू नयेस !! ” सोहम तिचा हात आपल्या हातात घेत म्हणाला.
“सोहम मला जावच लागेल रे ! माझ्याकडे वेळ नाहीये !! ” सायली आपला हात सोडवत म्हणाली.
“म्हणजे काय ??” सोहम जाणाऱ्या सायलीकडे फक्त बघत राहिला.
कित्येक वेळ फक्त पाहत राहिला. त्या एकांतातल्या काळोखास बोलत.
“वेळ नाही म्हणजे !!! नक्की म्हणायचं तरी काय आहे सायली तुला ?? माझ्यासाठी वेळ नाही की!!! प्रेमाच्या या वाटेवर तू मला अस का सोडून गेलीस ते तरी सांगायचं होतस!! हक्काने प्रेम केलं होतस मग एवढाही हक्क ठेवला नाहीस तू मला, की मी तुला पुन्हा बोलावून घ्यावं. सायली हे प्रेम असेच असते का ग??? आपल्याला वाटेल तेव्हा आपण एखाद्यावर करायचं आणि वाटेल तेव्हा त्याला एकटं टाकून निघून जायचं !! पण बघ ना सायली !! तुझ्यावर रागावू की तू गेल्याच दुःख मनात ठेवू!! तू का गेलीस सोडून हेच मला कळलं नाही !! तुझ्याकडे वेळ नाहीये !! पण तो माझ्यासाठी का अजुन काही?? ते तरी सांगायचं !! पण नाही. या एकट्या काळोखात मला अखेर तू एकटं सोडून गेलीसच!! ” सोहम कित्येक वेळ शांत बसून होता.
जणू कित्येक वेळ गालावरचे अश्रू त्याला बोलत होते..

विसरून जाशील मला तू
की विसरून जावू तुला मी
भाव या मनीचे बोलताना
खरंच न कळले शब्द ही

वाट ती रुसली माझ्यावरी
की वाट ती अबोल तुलाही
वळणावरती ते पारिजातक
सुकून गेले ते फुलंही

ती सांजवेळ शोधते तुला
की त्या सांजवेळेस सोबती मी
समुद्राच्या कित्येक ओढीस
बोलते ती लाटही

न तुला पाहिले मी
की मला शोधले तू
काळया रात्रीस या मग
बोलतो तो एकांतही

आठवणीत शोधतो मी
की आठवणीत राहतेस तू
अबोल या नात्याचे आपुल्या
अधुरेच राहिले स्वप्नही..!!

✍योगेश खजानदार

चेहरे अनोळखी ..✍✍

“पाठीवरती हात फिरवता
खंजीर त्याने मारला होता
तोच आपुलकीचा सोबती
ज्याने घाव मनावर दिला होता

अश्रू पुसण्यासाठी हात येताच
कित्येक वेळ आपुला वाटला होता
त्याच अश्रूंचे कित्येक उपहास तो
चारचौघात करत बसला होता

सोबती चालण्यास मला तो
वाट त्याची दाखवत होता
चार पाऊले चालता चालता
पाय अडकवून पाडत होता

मनाच्या तळाशी विश्वास होऊन
तोच का दिसत होता
डोळे झाकून आपुला म्हणातना
तोच परका झाला होता

मी आणि माझ्यातील मी
तोच चांगला ओळखत होता
कित्येक नवीन चेहऱ्यात आता तो
मला अनोळखी आज झाला होता

भेटला एक आपुलकीचा तो
जो खरंच माझा झाला होता
चुकतात लोक माणसं ओळखायला
शेवटी मात्र सांगायचं राहिला होता!!”

✍योगेश

भेट ..!!

“मनात माझ्या तुझीच आठवण
तुलाच ती कळली नाही
नजरेत माझ्या तुझीच ओढ
तुलाच ती दिसली नाही

सखे कसा हा बेधुंद वारा
मनास स्पर्श करत नाही
हळुवार पावसाच्या सरी बरसत
तुलाच का भिजवून जात नाही

उरली सांज थोडी पापण्यात
तुलाच ती दिसली नाही
त्या लाटांच्या आवाजात जणू
तुलाच ती बोलली नाही

घालमेल ही मनाची आज
सांग तुला का कळत नाही
माझ्या कित्येक अबोल शब्दांचे
भाव तुला का कळत नाही

विरून गेले क्षण माझ्यात
ते पुन्हा का तुज दिसले नाही
राहून गेली तू माझ्यात
तुलाच का तू दिसली नाही

पाठमोऱ्या तुला पाहताना मी
तू मागे वळूनही पाहिले नाही
पुन्हा भेटण्याचे वचन मज तेव्हा
जाताना तू दिले नाही ..!!”

✍योगेश

भिंत…(मनाची)

एक भींत आहे आता, तुझ्या आणि माझ्या मध्ये

तू मला दिसत नाहीस, आणि तुलाही मी नाही
तुझ्या डोळ्यातले अश्रू मला दिसत नाहीत
आणि माझ्या चेहऱ्यावरचे भावही, तुला दिसत नाहीत
आवाज ही तुझा मला ऐकू येत नाही
आणि तुझ्या हृदयासही माझे बोलणे कळत नाही

कारण , ती भिंत आहे तुझ्या आणि माझ्या मध्ये
जी आपल्याला पाहूच देत नाही

अंतर मला तुझे कळले नाही, दुरावा माझा तू कधी पाहिला नाही
भिरभिरणाऱ्या डोळ्यास आता, त्या खडकाशिवाय काही दिसत नाही
एकांत बोलतो तुला माझ्या गोष्टी , माझ्याही स्वप्नातून तू जात नाहीस
तरीही तुला मला बोलवत नाही , आणि माझेच मला शब्द बोलू देत नाहीत

कारण , ती भिंत आहे तुझ्या आणि माझ्या मध्ये
जी आपल्याला बोलूच देत नाही

कळतंय तुलाही तू राहू शकत नाही,
उमगतयं मलाही तुझ्या विरहात मी जगू शकत नाही
श्वास प्रत्येक तुझा, माझेच नाव घेतल्या शिवाय राहत नाही
आणि माझ्या जगण्याला, तुझ्या शिवाय अर्थ नाही

पण , ती भिंत आहे तुझ्या आणि माझ्या मध्ये
जी आपल्याला भेटूच देत नाही

कोणती सल तुझ्या मनात आहे, मला कळत नाही
कोणते राग माझ्या मनात आहेत, तुला दिसत नाहीत
विचारावे म्हटले तरी, तू बोलत नाहीस,
सांगावे म्हटले तरी ,मी ऐकत नाही
समज गैरसमज यांच्यात नातेच टिकत नाही
जोडावे म्हटले तरी, त्यास दोघेही भेटत नाहीत

कारण , ती भिंत आहे तुझ्या आणि माझ्या मध्ये
जी आपल्याला नातं कळूच देत नाही..!!

✍योगेश खजानदार