पाऊस आठवांचा..!

“इथे जराशी थांब सखे
आठवांचा पाऊस पडूदे..!!
चिंब भिजावे तू ,चिंब भिजावे मी
थोडी वाट ती भिजूदे ..!!

उन्ह सावल्यांचा खेळ हा सारा
ती हळूवार झुळूक येऊदे ..!!
स्पर्श व्हावा मनाला असा की
जरा ओढ ती बोलूदे ..!!

नव्याने फुटली ती पालवी अशी
जणू पुन्हा ती बहरूदे ..!!
गंध नव्या नात्याचा आता
दाही दिशा पसरूदे ..!!

कुठे बेफाम होऊन जावे
कुठे अलगद टिपूस येऊदे ..!
कुठे उगाच धावत जावे
कुठे त्या घरास भेट देऊदे ..!!

बघ तू जराशी मनात तुझ्या
ओलावा तो तुझ जाणवूदे ..!!
प्रत्येक थेंब सांगतो काही तुझ
एकदा त्यास ऐकूदे ..!!

बरसल्या कित्येक सरीत आता
मला स्वतःस एकदा शोधूदे ..!!
आठवांच्या या पावसात आता
मिठीत तुला घेऊदे …!!!

इथे जराशी थांब सखे
आठवांचा पाऊस पडूदे ..!!”

✍️© योगेश खजानदार

तुझ्याचसाठी …✍️

“तुझ्याच या वाटेवरती, तुलाच न भेटावे
तुझ्याचसाठी झुरावे मी, आणि तुलाच न कळावे

सांगू तरी कसे नी काय, मनास कसे समजवावे
राहूनही न राहता मग , नकळत तुला पहावे

कोऱ्या कागदावर उगाच मग, तुझ्याचसाठी लिहावे
शब्दास त्या ओळख तुझी, पण अनोळखी होऊन जावे

बोलेल ती रात्र खूप काही, सारे गुपित लपवून ठेवावे
चांदण्यात उगाच फिरुनी तेव्हा, नकळत तुला शोधावे

एकांती उगाच लाजून का,तुझेच चित्र काढावे
पहावे कित्येक वेळ त्याकडे आणि, स्वतःच मग पुसावे

नजरेत या भाव कित्येक, तुलाच न दिसावे
दूर तू जाता मग , अलगद मी अश्रू टीपावे

कळले हे प्रेम मंद त्या वाऱ्यास, पण तुला न ते बोलावे
कळली ती ओढ त्या पावसास, पण तुला न त्याने भिजवावे

अधीर त्या वाटेवरती, तुलाच मी पहावे
तुझ्याचसाठी श्वास हा सारा,पण तुलाच न कळावे …!!”

✍️© योगेश खजानदार

🚩🚩आमचा महाराष्ट्र ..!!🚩🚩

“मातीचा कण नी कण बोलतो
गाथा इथे पराक्रमाची
शिवाजी महाराज आणि
निडर शंभू राजांची

वाऱ्यासवे घुमते आजही
वाणी थोर महात्म्यांची
संत तुकाराम आणि
बोली ज्ञानोबा माऊलींची

अखंड तेवत राहते ज्योत
महापुरुषांच्या विचारांची
टिळक,शाहू,फुले आणि
कित्येक थोर व्यक्तींची

पानाफुलात बहरते इथे
संस्कृती मराठी माणसांची
सांगते मराठी बाणा आणि
ताकद या महाराष्ट्राची ..!!!”

✍️©योगेश खजानदार

बाबा …👨‍👧‍👦

बाबा , नेहमीच मी सुखात राहावे म्हणून कष्ट करणारा !! प्रत्येक गोष्ट मला मिळवून देणारा, पण स्वतःसाठी काहीही न घेणारा !! तो माझा बाबा !! आई नंतर या जगात आपल्यावर खरंच कोणी प्रेम करत असेल तर तो म्हणजे बाबा!! कधीच चेहऱ्यावरून त्यानी मला प्रेम कळू दिलं नाही !! पण मनात प्रेमाचा सागर आहे असा माझा बाबा !!! आयुष्यभर फक्त माझ्याचसाठी झटणारा !! बाबा!! माझा बाबा !!

उसवलेला तो धागा कपड्यांचा
कधी मला तू दिसुच दिला नाही
मला नेहमीच नवीन कपडे घेतले
पण स्वतःसाठी एकही घेतला नाही

स्वप्नांच्या या दुनियेत चालताना
तू कधीच स्वतःकडे पाहिले नाही
माझ्या स्वप्नांच्या दुनियेत येऊन
रमल्या शिवाय राहिला नाही

बाबा!! किती रे तुझी ती धडपड
मला तु कधीच कळू दिली नाही
दिवसभर काम करून आलेला
थकवा सुधा जाणवू दिला नाही

आयुष्याचं गणित सांगताना
कधीच तू चुकला नाही
पण मी जिथे जिथे चुकलो असेल
तिथे सावरल्या शिवाय राहिला नाही

मनात तुझ्या किती ते प्रेम
कधीच तू कळू दिले नाही
यशाच्या मार्गावर कठोर होताना
क्षणभरही तू विचार केला नाही

सारे आयुष्य खर्ची करून
स्वतःकडे काहीच ठेवले नाही
माझ्यासाठी जगताना बाबा तु
स्वतःसाठी एक क्षणही जगला नाही !!!

✍️© योगेश खजानदार

माय माझी ..👩‍👧

कळत नव्हतं काहीच .. !! पण तो स्पर्श जाणवत होता..!!… कस असत ना !! जन्माला येताच ती आई आपल्या सगळ्या वेदना विसरून त्या आपल्या बाळास आपलंसं करते !! जणू त्या तान्ह्या बाळाला आयुष्याच्या सुरुवातीलाच त्या विधात्याची भेट होते !! कोण म्हणतं देव नसतो ?? अरे आयुष्याच्या पहिल्या श्वासातच त्याने आईरुपात आपल्याला दर्शन दिले! आयुष्याची सुरुवातच तिथून होते !! नाही का?? ...

“श्वास तो पहिलाच होता
पहिलीच होती भेट माझी
रडत होतो मी तेव्हा आणि
रडत होती माय माझी

पहिला स्पर्श माथ्यावरती
नकळत देत होती माय माझी
अश्रुंच्या त्या कडा तेव्हा
पुसत होती माय माझी

मिठीत मला सामावून घेत
आपलंसं करत होती माय माझी
कळत नव्हते काहीच मला
पण कळत होती माय माझी

कित्येक वेदना क्षणात विसरून
हसत होती माय माझी
माझ्या आयुष्याची सुरुवात होऊन
स्वतःस विसरत होती माय माझी

पाहून तिला मी पाहतच राहिलो
प्रेमरूपी सागर माय माझी
जगात येताच घडले दर्शन
त्या विधात्याचे रूप माय माझी

श्वास तो पहिलाच होता
पहिलीच होती भेट माझी ..!!!”

✍️©योगेश खजानदार

चहा ..☕

“अमृत म्हणा , विष म्हणा
काही फरक पडत नाही
वेळेवरती चहा हवा
बाकी काही म्हणणं नाही

सकाळ सकाळ उठल्या उठल्या
याच्या शिवाय पर्याय नाही
पेपर वाचत दोन घोट घेता
स्वर्ग दुसरीकडे कुठे नाही

दूध थोड कमी चालेल
पण साखरे शिवाय पर्याय नाही
हो पत्ती थोडी जास्त टाका
त्याच्या शिवाय मजा नाही

कित्येक चर्चा रंगल्या असता
त्यास सोबत दुसरी नाही
एक कप चहा घेतला आणि
गप्पा तिथे संपत नाही

वाईट म्हणतील काही यास
आपण मात्र लक्ष द्यायचं नाही
वेळेला आपल्या एक कप तरी
चहा घेणं सोडायचं नाही

आळस झटकून टाकायला
याच्या सारखा उपाय नाही
कित्येक आजार याने मग
पळून गेल्या शिवाय राहत नाही

टपरी वर घेतला असता
गोडी काही कमी होत नाही
सिगरेटच्या दोन कश सोबत
त्याची मैत्री काही तुटत नाही

अशा या चहाचे गोडवे
लिहिल्या वाचून राहतं नाही
पण एक कप हातात येताच
दुसरं काही सुचत नाही

तेव्हा , अमृत म्हणा ,विष म्हणा
काही फरक पडत नाही …!!”

✍️©योगेश खजानदार

चेहरा..😊

“कोणती ही मनास चिंता
कोणती ही आठवण आहे
बदलून गेल्या चेहऱ्यास आता
कोणती नवी ओळख आहे

कोणता हा रंग त्याचा
कोणती नवी वाट आहे
पाहू तरी कुठे आता
सारे काही नवे आहे

राहिले न आता आपुले काही
त्याची व्यर्थ ओढ आहे
गेल्या क्षणात उगा शोधता
सारे हरवून गेले आहे

पुन्हा पुन्हा परतून येता
ती आठवणही एकटी आहे
तिच्यासवे ओलावल्या तेव्हा
अश्रूंची तेवढी साथ आहे

बदलून गेला रंग सारा
कोणता हा दोष आहे
बदलला चेहराच जेव्हा
कोणता हा शोध आहे

थांब जरा ओळख स्वतःस
भरकटली एक जुनी साथ आहे
जिथे थांबली ती तुला सोडण्या
अखेरची ती तुझी ओळख आहे

कोणती ही मनास चिंता
कोणती ही आठवण आहे ..!!!”

✍️© योगेश खजानदार