प्रेम मला कधी कळलचं नाही .. !!

     प्रेम मला कधी कळलचं नाही.  असं होत ना कधी कधी प्रेम अगदी जवळ असत आपल्या पण ते लक्षातचं येत नाही.  त्या मनाचा त्या नाजुक भावनेचा कधी शोधच लागत नाही . असं होत ना कधी कधी जणु वाटते .. 

“प्रेम मला कधी कळलचं नाही
बागेतल्या फुलांकडे कधी वळलच नाही
मनातल्या कोपर्‍यात कधी कोण दिसलच नाही
म्हणुनच प्रेम मला कधी कळलचं नाही. .

तिचं हसणं कधी पाहिलंच नाही
त्याच रहस्य कधी जाणलंच नाही
म्हणुनच प्रेम मला कधी कळलचं नाही

तिचा सहवास कधी जाणलाच नाही
तिच बोलणं कधी ऐकलच नाही
म्हणुनच प्रेम मला कधी कळलचं नाही. .

तिच लाजणं कधी उमगलंच नाही
माझी काळजी करणं समजलंच नाही
म्हणुनच प्रेम मला कधी कळलचं नाही

तिच्या अश्रूचा अर्थ समजलोच नाही
व्यक्त केलेलं प्रेम विसरु शकत नाही
मनातुन तिचा चेहरा हटतच नाही

म्हणुनच प्रेम मला कधी कळलचं नाही !!!!!!

-Yogesh khajandar

Advertisements

आई

             आईबद्दल कितीही लिहिलं तरी ते कमीच आहे.  अस म्हणतात देवाचं दुसरं रुप म्हणजे आई … आई फक्त तुझ्याचसाठी ….

“आई, खरचं तुझी मला आठवण येते

तु भरवलेल्या घासाची
तुझ्या प्रेमळ शब्दाची
तु गोंजारलेल्या हातांची,
आई, खरचं आठवण येते.

तु कधी रुसत होती
तु कधी रागवत होतीस
तुझ्या त्या प्रेमाची
आई, खरचं आठवण येते.

तुच घडवले मला
तुझेच हे संस्कार
यशाच्या शिखरावरही
आई, खरचं तुझी आठवण येते.

तुझी माया खरंच कळत नाही
तुझे रागावणे आणि प्रेम
यातला फरकंच कळत नाही
तुझ्या आठवणीने
क्षणोक्षणी येते भरुन मन
तुझ्या मायेचे
कधीच उपकार फेडु शकत नाही.

म्हणुनच आई, खरचं तुझी मला खुप आठवण येते …!!!”

-Yogesh khajandar

प्रेम

प्रेम म्हणजे एक नाजुक स्पर्श , एक गोड भावना , एक सुंदरस अस नातं, ज्याच्याविना राहन जणू निरर्थकच .. वाटते जणू …

“तिला कळावे
मला कळावे
शब्द मनातील असे

शब्द तयाचे
शब्द न राहिले
हासु उमटे जिथे

हसु पाहिले
शब्दांची मैफिल
गोड बोलणे जिथे

मनाची दारे
अलगद उघडे
प्रेमभावना जिथे ….. !!!!”

-Yogesh khajandar

बार्शीची मुलं

        तस तर आमच्या बार्शी बद्दल वेगळं असं काही सांगायची गरजच पडतं नाही. बार्शीकर कुठे ही गेले तरी त्याची ओळख लगेच पटते. कारण. ..

” जिव्हाळा जिथे
प्रेम तिथे
अशी बार्शीची मुले.

मित्र जिथे
मैत्री तिथे
अशी बार्शीची मुले

ज्ञान जिथे
विचार तिथे
अशी बार्शीची मुले

आदर जिथे
संस्कार तिथे
अशी बार्शीची मुले

वाट जिथे
जिद्द तिथे
अशी बार्शीची मुले

भगवा जिथे
भक्ती तिथे
अशी बार्शीची मुले

शिवराय जिथे
मावळा तिथे
अशी बार्शीची मुले

बार्शी जिथे
सरशी तिथे
अशी बार्शीची मुले …!!!!”

-Yogesh khajandar

सांजवेळी

   चहाची मजा घेत मावळतीचा सुर्य पहाणे माझे सर्वात आनंदाचे क्षण . पण हे क्षणही इतके लगबग जातात जणु मावळत्या सुर्यास विचारावेसे वाटते की .. 

“थंड ही मावळती
आठवणीतल्या कुणाची,
सुर्यालाही लगबग ही
वाट पाहते का कोण त्याची !!!”

विचारावसं रोज वाटतं पण का कुणास ठाऊक पण शब्द ही थोडे अबोल होतात .. आणि वाटतं ….

“जीवनातल्या या क्षणी
आज वाटते मनी
हरवले गंध हे
हरवी ती सांजही

क्षण न मला जपले
ना जपली ती नाती
दुर त्या माळावरी
होत आहे मावळती

भरकटली वाटही
ना दिसली ती परतही
वाटले या मनतरी
ना भेटली ती परतही

सुर्य झाला लालबुंद
आज या माझ्या मनी
वाटते हवेहवेसे
पण कोणच नाही या क्षणी

जीवनातल्या या क्षणी
आज वाटते मनी… !!!!”

-योगेश खजानदार. ..

माझी बार्शी

नमस्कार बार्शीकरांनो ,
कसे आहात सगळे??
“लक्ष्मी राहते जिथे
भगवंत ज्याचा राजा
बार्शीचा थाट पहावा
जसा शिवराय माझा !!”
अशा आमच्या बार्शीचे मजेतच असणार हे
नक्कीच. पर्वा अचानक
जुन्या आठवणींना उजाळा मिळावा तशी माझी रोजनिशी मधील
बार्शी डोळ्यासमोर आली.
त्या जुन्या आठवणींना उजाळा मिळाला तो माझी बार्शी ही कविता वाचून.
त्यातील काही आळी सर्वांन सोबत share
कराव्या वाटल्या म्हणून हे सर्व ……
“हो मित्रा, मी बार्शीचा
आहे ती भगवंताची
माझ्या अंबरीष राजाची
माझ्या आठवणींच्या क्षणांची,
वाढलो इथेच घडलो इथेच
संस्कार माझे बार्शीचे
आदर्श आमचे कर्मवीर
विचार आमचे ज्ञानाचे.
आवाज आमचा मोठा
पण शब्द आमचे मऊ
यारों की यारी
इथेच खरी पाहु.
प्रेमळ आमचे मन
आम्ही जिवाला जीव लावु
काहीही झालं मित्रा
तरी आम्ही बार्शीचेच राहु …
तर मग गर्वाने
सांगा मी बार्शीचा आणि बार्शी माझी
-योगेश खजानदार