सांजवेळी

   चहाची मजा घेत मावळतीचा सुर्य पहाणे माझे सर्वात आनंदाचे क्षण . पण हे क्षणही इतके लगबग जातात जणु मावळत्या सुर्यास विचारावेसे वाटते की .. 

“थंड ही मावळती
आठवणीतल्या कुणाची,
सुर्यालाही लगबग ही
वाट पाहते का कोण त्याची !!!”

विचारावसं रोज वाटतं पण का कुणास ठाऊक पण शब्द ही थोडे अबोल होतात .. आणि वाटतं ….

“जीवनातल्या या क्षणी
आज वाटते मनी
हरवले गंध हे
हरवी ती सांजही

क्षण न मला जपले
ना जपली ती नाती
दुर त्या माळावरी
होत आहे मावळती

भरकटली वाटही
ना दिसली ती परतही
वाटले या मनतरी
ना भेटली ती परतही

सुर्य झाला लालबुंद
आज या माझ्या मनी
वाटते हवेहवेसे
पण कोणच नाही या क्षणी

जीवनातल्या या क्षणी
आज वाटते मनी… !!!!”

-योगेश खजानदार. ..

माझी बार्शी

नमस्कार बार्शीकरांनो ,
कसे आहात सगळे??
“लक्ष्मी राहते जिथे
भगवंत ज्याचा राजा
बार्शीचा थाट पहावा
जसा शिवराय माझा !!”
अशा आमच्या बार्शीचे मजेतच असणार हे
नक्कीच. पर्वा अचानक
जुन्या आठवणींना उजाळा मिळावा तशी माझी रोजनिशी मधील
बार्शी डोळ्यासमोर आली.
त्या जुन्या आठवणींना उजाळा मिळाला तो माझी बार्शी ही कविता वाचून.
त्यातील काही आळी सर्वांन सोबत share
कराव्या वाटल्या म्हणून हे सर्व ……
“हो मित्रा, मी बार्शीचा
आहे ती भगवंताची
माझ्या अंबरीष राजाची
माझ्या आठवणींच्या क्षणांची,
वाढलो इथेच घडलो इथेच
संस्कार माझे बार्शीचे
आदर्श आमचे कर्मवीर
विचार आमचे ज्ञानाचे.
आवाज आमचा मोठा
पण शब्द आमचे मऊ
यारों की यारी
इथेच खरी पाहु.
प्रेमळ आमचे मन
आम्ही जिवाला जीव लावु
काहीही झालं मित्रा
तरी आम्ही बार्शीचेच राहु …
तर मग गर्वाने
सांगा मी बार्शीचा आणि बार्शी माझी
-योगेश खजानदार