एक वचन .✍️

तिच्या मनात खुप काही आहे, पण त्याच्या सहवासात तिला काही सुचतच नाही. क्षणात खूप जगतेय ती त्याच्यासवे आणि मग अलगद आयुष्यभराची साथ मागते आहे ..!! नकळत तेव्हा क्षणही थांबले आहेत ..!! .. मनातल्या तिच्या भावना जणू म्हणतात ..

“बरंच काही बोलायचे होते तुला
पण सारे मनातच राहून गेले
तुझ्या हसऱ्या चेहऱ्यावर तेव्हा
सगळे काही विरून गेले

तु सोबत होतास माझ्या
एवढंच मन सांगून गेले
तुझ्या सहवासात तेव्हा जणू
कित्येक दुःख हरवून गेले

राहिले काही कळलेच नाही
सारे काही घडून गेले
एका क्षणात तेव्हा जणू
सारे आयुष्य जगून गेले

ती सांज आणि ती लाट
खुप काही सांगुन गेले
तुझ्या आणि माझ्या सोबतीची
तेव्हा ती वेळ थांबून गेले

नकळत का उगाच मग मी
एक वचन मागून गेले
माझ्या आयुष्याची वाट एकटी
तुझा सहवास मागून गेले

बरंच काही बोलायचे होते तुला
पण सारे मनातच राहून गेले ..!!”

✍️© योगेश खजानदार

घरटे ..!!

ज्या हातांनी त्या पाखरांना बळ दिलं!! ती पाखरेच जर उतार वयात त्या आईला विसरले तर ..!! ती क्षणक्षण त्यांची वाट पाहत असेल तर ..!! तिची ती अवस्था काय असेल ..!! ते मोडकळीला आलेलं घरटं ..!! तो एकांत ..!! आणि त्या वाऱ्याशी उगाच आपल्या पिलांना शोध म्हणून केलेला वाद!! हेच सांगणारी कविता …! घरटे ….

वाऱ्यासवे उगाच वाद आठवण ती कोणाची
सांग तू माय एकदा वाट कोणती त्या पाखरांची

उजाड वाटे घरटे तुझे मग सलगी कर तू स्वतःशी
गडबड आणि गोंधळ कसला विचार तुझ्या मनाशी

हरवलेल्या शोधता येई पण शोधावे कसे त्या देशी
आपुले न दिसती त्यात मग कसली ओढ त्यांच्याशी

भरल्या डोळ्यांनी पाहत बसते मग बघ एकदा स्वतःशी
फाटक्या या घरट्यात तुझ्या बोलते तू कोणाशी

हातात तुझ्या बळ होते तेव्हा गरज होती त्यास तुझी
पंखास बळ येता त्यांच्या आठवण तुझी राहील कशी

नकोस करू उगाच दुःख पुन्हा जग त्या आठवांशी
आठव तो बेफाम पाऊस आणि ती रात्र तुझ्या पाखरांची

काडी काडी जमवून बांधले घरटे हे आपुल्यासी
आहे दुःख कळते मना पण बोलू नको परक्यांशी

चुकल्या वाटा येतील पुन्हा ओढ राहते घरट्याची
थरथरत्या हातांस तुझ्या नको साथ देऊ आसवांची

वाऱ्यासवे उगाच वाद आठवण ती कोणाची
सांग तू माय एकदा वाट कोणती त्या पाखरांची ..!!

✍️©योगेश खजानदार

अनोळखी नाते..✍️

“नकोच आता भार आठवांचा
नकोच ती अधुरी नाती
नकोच ती सावली आपुल्यांची
नकोच त्या अधुऱ्या भेटी

बरेच उरले हातात त्या
रिक्त राहिली तरीही नाती
डोळ्यातल्या आसवांना विचारे
वेदनेची गोष्ट ती कोणती

ताणले तरी सुटे न आता
थांबले तरी का क्षणासाठी
परतून येता इथे असे मग
भेटले सारेच का अनोळखी

कसे नाते शोधावे इथे आज
साऱ्याच नव्या गोष्टी
शोधले तरी भेटले न आपुले
जुन्या चेहऱ्यास व्यर्थ शोधती

पुन्हा नव्याने भेटली का ती
दोन अनोळखी नाती
न त्यास नीट समजली
न त्याने जाणून घेतली

निर्थक सारे मनात असता
कशी जपणार मग ती नाती
या शब्दास न कळेच काही
बोलण्यास उरलेच न इथे बाकी

नात्यात हवी आपुलकी जरा
नात्यास हवी माणुसकी
नात्यात असावा विश्वास तेव्हा
नात्यास भेट व्हावी आपुली

कडव्या मनात न भेटते कोणी
जुन्या दुःखात न होते सोबती
नव्याने भेटली ती जुनी नाती
मग तरी ही का होती अनोळखी

म्हणून, मन बोलते,

नकोच आता भार आठवांचा
नकोच ती अधुरी नाती
नकोच ती सावली आपूल्यांची
नकोच त्या अधुऱ्या भेटी ..!!”

✍️©योगेश खजानदार

सांग सांग सखे जराशी..!!

सांग सांग गार वारा उगाच तुला छळतो का
रित्या रित्या तुझ्या मिठीस माझी आठवण देतो का

बघ बघ ते अभाळ तुझ्यासाठी बरसेल का
माझ्या आठवणींचा पाऊस जरा तुझ्यासाठी आणेल का

नाही नाही म्हणता म्हणता ती वाट तुझ बोलेल का
माझ्या गावास येण्यासाठी सोबत तुझी करेल का

थांब थांब सखे जराशी काही तरी विसरतेस का
प्रेम आहे तुझे माझ्यावर खरचं तू म्हणतेस का

खरं खरं सांगता सांगता हलकेच तू हसतेस का
मनातल्या भावना कळताच अलगद तू लाजतेस का

कुठे कुठे पाहता आता ते गंध सर्वत्र पसरले का
तुझ्या मनात प्रेमाचे हे फुलं खरंच बहरले का

नको नको वाटते जरी ते हृदय ऐकत नाही का
तुझ्या मनात नाव माझे सतत लिहिले जाते का

एका एका क्षणात आता मीच मी उरलो का
माझ्याविना क्षणांची तुझ भिती आता वाटते का

सांग सांग गार वारा उगाच तुला छळतो का…!!!

✍️©योगेश खजानदार

सांग सखे …🤔

“मनातले सखे कितीदा सांगुनी
प्रेम तुझ माझे कळलेच का नाही
हळव्या क्षणांची ती साथ तुझ भेटून
त्या डोळ्यात तू शोधलेच का नाही

उरल्या या मिठीत माझ्या प्रेमाचा जणू गंध
तुझ्या श्वासात तू कधी ओळखलाच का नाही
भेटीस ती ओढ जणू छळतात ते पंख
त्यास तू कधी मुक्त जणू केलेच का नाही

सांग तू आता सांगू तरी काय आता
रित्या त्या मार्गावर तू दिसलीच का नाही
भेटली एक झुळूक बोलली मझ कित्येक
तुझ्या स्वप्नातले गाव तेव्हा भेटले का नाही

बरसल्या बेफाम पावसाच्या सरी अनेक
चिंब तुला पाहून अश्रुसवे बोलल्या का नाही
रंगवून कित्येक रंग आकाशातले ते इंद्रधनुष्य
तुझ्या नी माझ्या प्रेमाचे चित्र काढले का नाही

हात हातात घेऊन हळुवार ते डोळे भरून
अलगद ते तुझ पाहताना दिसलेच का नाही
माझे मलाच शोधताना उगा आरशात पाहताना
शोधूनही मला तेव्हा मी भेटलोच का नाही

सांग सखे एकदा ,

मनातले तुला कितीदा सांगुनी
प्रेम तुझ माझे कळलेच का नाही …!!!”

✍️©योगेश खजानदार

उध्वस्त वादळात..✍️

“न उरल्या कोणत्या भावना
शेवट असाच होणार होता
वादळास मार्ग तो कोणता
त्यास विरोध कोणता होता

राहिल्या तुटक्या काहीं आठवणी
त्यास आधार काहीच नव्हता
पापण्यात साठवून ठेवण्यास
कोणताच अर्थ उरला नव्हता

काही शिल्लक ते मनात आहे
तोच सारा आधार होता
सांगू तरी कोणास आता
आपुल्यांचा चेहरा हरवला होता

माझ्यातील तो आज का
कित्येक प्रश्न विचारत होता
वादळात साथ सोडली त्यास
कोणता दोष देत होता

उध्वस्त हे नात्यातील मज का
कित्येक चेहरे दाखवत होता
खऱ्या खोट्या वचनास मग तो
क्षणात नाहीसे करत होता

एकांतात उरल्या मला का
आपुलासा करत होता
उरल्याच न कोणत्या भावना
मग,शेवट असाच होणार होता …!”

✍️© योगेश खजानदार

तुझ्या आठवणीत ..!✍️

असं नाही की तुझी आठवण येत नाही
पण आता तुझ्या आठवणीत मी रमतही नाही
समजावतो या मनास आता पण ते ऐकत नाही
क्षणभर तरी ते तुला भेटल्या शिवाय राहत नाही
उगाच भांडत बसत ते माझ्याशी
आणि तुला बोलल्या शिवाय राहत नाही
सांग मी काय करू आता माझच मन माझे ऐकत नाही

असं नाही की नजर तुला पाहण्यास आतुर नाही
या नजरेत तुझ्याशिवाय आता कोणी राहतही नाही
पापण्यांच्या आड थोड डोकावून पाहिलं तर
आठवणीच्या अश्रूंन शिवाय काही भेटणारी ही नाही
सोबत करतं मला तुझी आणि गालावरती ओलावतही नाही
कारण तुझ्या आठवणीत ते आता काही बोलतही नाही

असं नाहीं की हा श्वास आता तुझ्याशिवाय राहत नाहीं
प्रत्येक श्वासात मला आता तुझी आठवण देत नाही
उगाच तुझा गंध आता या क्षणासही लावत नाही
अधुऱ्या त्या वाटेवरती तुझी वाटही पाहत नाही
कारण हा श्वास आता तुझ्यावर रागावतही नाही

असं नाही की तुझी आठवण येत नाही
पण आता तुझ्या आठवणीत मी रमतही नाही ..!!

✍️© योगेश खजानदार