भारत माता


वो धरती हिन्दुस्थान हैं
जिसकी पैरो में समंदर
रोज जलाभिषेक करते हैं

वो धरती हिन्दुस्थान है
जिसका मस्तिष्क हमेशा
आकाश भी चुमते है

वो धरती हिन्दुस्थान है
जिसकी रग रग में
अपनेपन की भावना पलती है

वो धरती हिन्दुस्थान है
जहा हर एक के मन में
इस मां की ममता पनपती हैं

वो धरती हिन्दुस्थान है
जो वीरों को याद करती
जिनके शौर्य से ये सजी हैं

वो धरती हिन्दुस्थान है
जो अनेकता मे दिखती
पर एक ही मन में बसी है

वो धरती हिन्दुस्थान है
जो गुलामी के जंजीर तोड
स्वतंत्रता में चली है

वो धरती हिन्दुस्थान है
जिसके लिये कितना भी लिखु
वो कलम भी कम पडती है

-योगेश खजानदार

Advertisements

क्षणांत

 आयुष्यात जगताना आपण विसरुन जातो आपल्याच लोकांना.. पण जेव्हा आयुष्याची संध्याकाळ होते तेव्हा त्याच लोकांची आठवण आल्याशिवाय राहत नाही. एक कविता ..
‘क्षणांत .!’

“आयुष्य क्षणा क्षणात जगताना

विसरून जातो आपल्याना भेटायला

कधी मावळतीकडे पहाताना

वळुन पाहतो आपल्याच सावल्यांना

नाही म्हटलंच तरी आठवणींत या

कोणीतरी दिसतो आपली साथ द्यायला

आयुष्यभर डावलेल्या नात्यात का

हाक देतो पुन्हा पुन्हा बोलायला

मी आणि माझे आयुष्य म्हणताना

का विसरलो आपुलकीच्या मित्रांना

पुन्हा नव्याने ओळख करण्यास का

दिसली आठवण ती सावल्यांना

हळुवार निघुन जाताना हे जीवन

विसरलोच मी स्वतःला ओळखायला

कळले जेव्हा सारे हे ज्या वेळी

सुर्यास्त झाला का या जीवनाचा

पण मनात होती एक आस पुन्हा

सुंदर असावा क्षण अखेरचा

जणु रम्य सांजवेळीचा तो प्रवास..!”

-योगेश खजानदार​

खड्ड्यातुन रस्ता


मित्रांनो रस्ता आपल्या जीवनाचा अविभाज्य घटक आहे. .रोज कुठेतरी जायचंय म्हणुन आपण निघतो आणि कित्येक खड्डामध्ये अडखळतो .. मध्यंतरी माझ्या जवळच्या कित्येक लोकांच्या घटना ऐकायला आल्या की.. आमच्या इकडे रस्त्याच नीट नाही. गेली कित्येक वर्षे. . कोणी रस्ता नीट नाही म्हणुन जीव गमावतो .. कित्येक अॅमब्युलंस रस्ता नीट नाही म्हणुन दवाखान्यात लवकरत पोहचत नाहीत आणि परिणामी रुग्णांचा जीव जातो.. कित्येक अपघात रस्त्यावर खड्डे असल्याने होतात.. .. मग रस्ते नीट का होतं नाहीत. मला कळतं तस आमच्या इकडचा बार्शी कुर्डूवाडी रस्ता खराबंच आहे.. आता तर त्याची अवस्था याहुनही वाईट आहे. . अशात या रोडवर मी कित्येक अपघाताचे प्रसंग ऐकले ज्यात कित्येक लोकांनी आपला जीव गमावला .. मग याला जबाबदार तरी कोण तुम्ही की सरकार ..तर जबाबदार आपली सहनशीलता आहे.. कारण रस्ता म्हटलं की खड्डा आहेच हे आपण मनाला ठरवुनच टाकलंय.. मग विकास होतो तरी कुठे ते तरी कळु द्या आम्हाला. .कित्येक वेळा कुठे जायला निघालं की घरचे म्हणतात तिथे पोहचलास की फोन करं.. तेव्हाच त्यांना बरं वाटतं.. बोलण्यासाठी खुप आहे मित्रांनो .. पण आता सहन करणं म्हणजे मुर्खपणा होईल.. अजुन किती जीव गेल्यावर रस्ते नीट होतील ..कारण मरतो तो सामान्य माणुस ज्याला आता या काळात आवाज उरलेलाच नाही..
एक खंत माझी …

‘खड्ड्यातुन रस्ता .. !!’

#Yks

“कोणीच काही बोलत नाही
मनके गेले झिजून
खड्ड्यातून चालतो आम्ही आता
सवय झाली सोसून

कधी इकडुन खड्डा दिसतो
जातो त्याला चुकवून
कळतच नाही तेव्हा आम्हाला
दुसरा खड्डा पाहून

रस्ते दुरुस्ती केली पाहिजे
सगळेच थकले बोलुन
गेले कित्येक जीव तरी
गप्प सगळे बघून

आले कित्येक नेते आणि
बोले सगळं भरभरून
खड्डेमुक्त महाराष्ट्र करतो
बोले फक्त तोंडभरून

कित्येक निधी याचे मंजुर
खड्डे न हाले जागेवरुन
रोजच सोसतो उद्याही सोसु
इलाजच नाही त्यावाचून

बुजलेच जर खड्डे सारे
बोलायच तरी कशावरून
गेले कित्येक जीव तरी
गप्प सगळे बघून…!!”
-योगेश खजानदार

#योगेश_खजानदार

सुर्यास्त…!!

“अस्तास चालला सूर्य
जणु परका मज का भासे
रोज भेटतो मज यावेळी
तरी अनोळखी मज का वाटे

ती किरणांची लांब रेष
मज एकटीच आज का भासे
झाडा खालचे मंद दिवे मज
आपुलकीचे आज का वाटे

परतीस चालली पाखरे
घराची ओढ मनात का दाटे
कोण पाहतो वाट त्याची
सुर्यासही विचारावेसे वाटे

कधी नारंगी कधी गुलाबी
रंगाची उधळण करत जाते
काळ्याभोर अंधाराची नभात
सुरुवात होतं अशीच जाते

कोणाची सुंदर संध्याकाळ
कोणास ऐकटेपणा का भासे
लांबलेल्या सावल्यात का कोण
स्वतःस हरवतं यातं का जाते

अस्तास चालला सुर्य
जणु परका मज का भासे..!!”
-योगेश खजानदार

गीत

सांग ना एकदा तु मला
सुर हे तुझे मनातले
ऐकना एकदा तु जरा
शब्द हे माझे असे

कधी पाहुनी तुज मी
हरवले हे शब्द असे
बघ ना एकदा तु जरा
सुर हे विरले कसे

कधी फुलांसवे दिसली पाखरे
तुझेच गोडवे गाते असे
कधी तुझ्याचसाठी मन हे वेडे
तुझ्याच भोवती फिरते जसे

तु हसली तर वेलीवरची
फुले ही का हसते असे
तु लाजलीस तर वेडावुन ती
तुझ्याच प्रेमात पडते कसे

शोधुन थकलो सुरांस आज त्या
तुझ्याचसाठी वेडे असे
कधी वेलीवरती कधी फुलांवरती
शब्दही मज भेटते जसे

विसरले शब्दही, विरले ते सुरही
प्रेमाचे हे गाणे कसे
तुझेच सुर ते, माझेच शब्द ते
हरवले तरी का गीत असे
-योगेश खजानदार