जिद …

रास्तों को अब आजमाने दे
मंजिलों पर जश्न मनाने दे
अब दर्द को केह देना
मुसीबतों को और आने दे

मैं डट के खडा बता दे
कोशिश तो कर मुझे गिरा दे
हर पत्थर टुट जायेगा
पहाडों को अब बता दे

अंधेरों से भी गिरा दे
धुप में भी यु जला दे
तुफान से केह देना
अपना रास्ता खुद बदल दे

चुनौतियों को अब कह दे
जिद ये तेरी छोड दे
पराजय तो तेरा होगा
चाहे कितनी भी कोशिश कर दे

एकदा

बघ एकदा माझ्याकडे
तो मीच आहे
तुझ्या पासुन दुर तो
आज ही तुझाच आहे

तु विसरली अशील ते
मी तिथेच जगत आहे
भुतकाळाचा अर्थ काय
माझं सगळं तिथेच आहे

क्षणात तुटल हे नातं
आजही मी जोडतं आहे
विखुरलेल्या आठवणीत
तुला मी शोधत आहे

तु येणार नाहीस
मला हे माहीत आहे
तरी हट्टी मनाला
तुझी साथ हवी आहे

बघ एकदा मागे वळून
मी तिथेच आहे
साद देत तुला मी
एकटाच उभा आहे

मनातील वादळ

“वादळाने बोलावं एकदा
त्या उद्वस्त घराशी
मोडुन पडलेल्या
त्या मोडक्या छपराशी

ती वेदना कळावी
एक जखम मनाशी
का बनविले ते घर
ही भिंत काळजाची

जोपासली ती नाती
तुटावी फांदी जशी
कोसळले ते वृंदावन
आपल्याच कोणापाशी

काय राहिले जे गमावले
हा हिशोब स्वतःशी
तुला लागलं तर नाही ना रे?
हा प्रश्न वादळाशी… “

विरह

आठवणीत झुरताना
कधी तरी मला सांगशील
डोळ्यात माझ्या पहाताना
कधी तरी ओठांवर आणशील

रोज सायंकाळी त्या वाटेवर
वाट माझी पहाशील
मंद दिव्यात रात्री
चित्र माझे रेखाटशील

मनात मला साठवुन
स्वप्नात माझी होशील
विरहात माझ्या रहाताना
अश्रु सोबत बोलशील

सांग ना एकदा
ते चित्र पुर्ण करशील
माझ्या प्रेमाला तुझ्या
शब्दांचा होकार देशील

वो पल

वो रास्ते छोड दिये
अपने जहा बदले हैं
गैरो कि महफिल में
ना जाने क्यूँ बैठे हैं

अब ना मंजिल की परवाह
ना किसका इंतजार है
इस दिल को अब
गैरो से प्यार है

वापस ना लौटेंगे कभी
वो हर पल साथ है
अपने भी ना रोके
ये दर्द पास है

फिर कैसी ये जिंदगी
जो रास्ते अनजान है
मंजिल भी मिले कभी
वो बात बेकार है

रास्तों से पुछ लेना
मेरा क्या हाल है
हर आसुओं की वजह
अपनों की याद है
– yogiii

ऐ वक्त

ऐ वक्त ठहर जा
मेरा कोई आनेवाला है
अपनों का इंतजार
अब मिटानेवाला है

साथ देना सासों को
ये दिल रुकनेवाला है
सदियाँ गुजर गई
वो कुछ कहनेवाला है

खुदा संभालो मुझे
ये दर्द रोनेवाला है
आखें जो नम हुईं
खुदको भुलानेवाला है

एक ख्वाहिश केह दे उसे
तेरी बाहों में मरजाना हैं
फिर जो छुठे साथ
दुनिया से मिटनेवाला है

ऐ वक्त ठहर जा
मेरा कोई आनेवाला है
-yogiii

एक तु

एक आभास मनाला
तु पुन्हा मझ दिसताना
पाहुनही मझ न पहाताना ..एक तु

तुझ पापण्यात भरताना
नजरेतूनी पहाताना
पुन्हा का हवीशी.. एक तु

राहून आठवणींत
एक जागा ह्रदयात
अश्रुतही दिसताना .. एक तु

तु शब्द की निशब्द
सत्य की एक स्वप्न
अबोल या कवितेत .. एक तु
– yogiii