प्रेमात पडल ना की असच होतं

प्रेमात पडल ना की असच होतं

आकाशातले चंद्र तारे चांदण्याच होतं
धडधडनार ह्रदय ही दिल होतं
तासन तास वाट पहान झुरन होतं
भान जान म्हणजे आठवणीत रमण होतं
प्रेमात पडल ना की असच होतं

मन म्हणजे प्रेमाच व्यासपीठ होतं
स्वप्न म्हणजे दुसर जगचं होतं
राग म्हणजे आता रुसन होतं
मागे फिरणे आता ओढ लागणं होतं
प्रेमात पडल ना की असच होतं

हसणं सुद्धा स्मितहास्य होतं
बघणं सुद्धा डोळ्यांची खुण होतं
रडणं ही आता अश्रुंची धार होतं
दुख ही आता वेदना होतं
प्रेमात पडल ना की असच होतं

लिहिणं म्हणजे मनमोकळ होतं
मन भरून येणं आता ह्रदय दाटून होतं
चार ओळीही आता चारोळी होतं
मनातलं प्रेम आता कवितेत व्यक्त होतं
प्रेमात पडल ना की असच होतं

मन स्मशान

जळाव ते शरीर दुखाच्या आगीत
मरणाची सुद्धा नसावी भीती
पिशाच्च बनावं स्वार्थी दुनियेत
माणुस म्हणुन नसावी सक्ती
पडावा विसर त्या विधात्याला
कोणाची आता वाजवावी किर्ती
हे दुःख व्हावे असह्य आता
अश्रु रक्ताचे डोळ्यात दिसती
हा कोणता त्रास कळला कोणास
कुठे असेल यास मुक्ती
मन हे स्मशान जळती कायम
विचारांची इथे राख दिसती
आपलेच आपल्यात असुन नाहीत
ही आग मनात का पेटती
एकांत माझा एक चिता ती
स्वार्थी दुनियेत कायम जळती

माझे मन

माझे मन का बोलते
तु आहेस जवळ
वार्‍यात मिसळून
सर्वत्र दरवळत
कधी शोधले तुला मी
मावळतीच्या सावलीत
तु मात्र आहेस
मिटलेल्या कळीत
पुन्हा का पहावे
तु आहेस ओंजळीत
हलकेच उघटता
सर्वत्र पसरत
शोधले तुला मी
या चारी दिशाही
तु मात्र आहेस
चांदण्या रात्रीत
पुन्हा का मिटावे
हे डोळे अलगद
तु मात्र आहेस
माझ्या मिठीत
स्वतःस विसरुन
माझ्या जगात..

मागणं

बरंचस आता
या मनातच राहिल
तु निघुन गेलीस
मन तिथेच राहिल
तुझा विरह असेल
माझ दुखः ही
ते फक्त आता
डोळ्यातच राहिलं
तुटलेत पाश सारे
तुझ्या आठवणींचे
हे सावरायला इथे
कोणचं ना राहिलं
भेट त्या वाटेवर
पुन्हा एकदा व्हावी
पोरक्या प्रेमाचं
मागनं एवढचं राहिलं

.

शाळा

एक दिवस असेल तो
मला पुन्हा जगण्याचा
लहानपणीच्या आठवणीत
पुन्हा एकदा रमण्याचा
शाळेतल्या बाकड्यावर
पुन्हा जाऊन बसण्याचा
मित्रांसोबत एकदा
दंगा मस्ती करण्याचा

एक दिवस असेल तो
पाऊसात भिजण्याचा
आजारी पडलो म्हणुन
शाळा बुडवण्याचा
गृहपाठ केला नाही म्हणुन
छडी खाण्याचा

एक दिवस असेल तो
सहलीला जाण्याचा
मित्रांसोबत मस्ती करण्याचा
आईने दिलेल्या डब्यातील
बटाट्याची भाजी खाण्याचा

एक दिवस असेल तो
मैदानावर दंगा करण्याचा
चेंडु गेला म्हणुन
खेळ थांबण्याचा
नक्की जिंकल कोण?
याचा अंदाज लावण्याचा

एक दिवस असेल तो
शाळेची घंटा वाजण्याचा
शाळा सुटली म्हणुन
पळत घरी जाण्याचा
मस्त सगळ आवरुन
अभ्यासाला बसण्याचा

एक दिवस असेल तो
शाळा कायमची सुटण्याचा
आठवणीतल्या शाळेत
दिवस तो जगण्याचा
पुन्हा शाळेत घेऊन जाण्याचा
पुन्हा मित्र भेटण्याचा
दंगा मस्ती करण्याचा
मधल्या सुट्टीत ….

मन

तुटलेल्या मनाला आता
दगडाची अभेद्यता असावी
पुन्हा नसावा पाझर त्यास
अश्रूंची ती जाणीव असावी
शब्द आहेत आठवणीतले
त्यास एक वाट असावी
राहुन गेली वचने सारी
मनास ना खंत असावी
धुसर त्या क्षणांमध्ये
अबोल सारी चित्रे असावी
अस्पष्ट त्या प्रेमास आज
नात्याची ओळख असावी
भटकणार्‍या मनास एक
हक्काची जागा असावी
पुन्हा नसावा पाझर त्यास
अश्रूंची ती जाणीव असावी