राख

सांभाळला तो पैसा
न जपली ती नाती
स्वार्थ आणि अहंकार
ठणकावून बोलती
निकामी तो पैसा
शब्द हेच सोबती
आपुलेच सर्व
पैशावरी मोजती
ती शेवटची घटका
मझ आस न कोणती
राख या शरीराची
शेवट रिकामेच हाती
का केला हट्ट
जीवन हे खर्ची
राखेवरी आपुले
पैशासाठी भांडती
-योगेश खजानदार

पुन्हा प्रेम

भिती वाटते आज
पुन्हा प्रेम करायला
मोडलेले ह्रदय
परत जोडायला
नको येऊस पुन्हा
मझ सावरायला
न राहीले हे मन
आता प्रेम करायला
आहे मीच एकटा
स्वतः सावरायला
तुझी आठवण मझ
आहे साथ द्यायला

भिती वाटते आज
पुन्हा प्रेम करायला..